Activiteiten & Actueel

Open-tuinendag

P. Groot

Op de open-tuinendag van Groei & Bloei op 26 juni kan men zien dat het op de ene plek wat meer en beter ‘Groeit en Bloeit’ dan op de andere. Er zouden dan toch circa 250 mensen op pad zijn geweest die dag, waarbij sommigen niet alle tuinen konden bezoeken of een probleempje hadden om de tuin te vinden. Die zijn namelijk soms aardig verstopt, en gecamoufleerd. Eigenlijk zou dit stukje onnodig moeten zijn, want zou ieder lid die dag op pad moeten zijn geweest, maar voor degenen die een echt excuus hebben, of die niet helemaal rond gekomen zijn, gaan we ze nog even vertellen wat ze allemaal hebben gemist. Zelf heb ik meegedaan, wat ik heel leuk vond. Van mijn eigen tuin zal ik iets, maar niet al te veel vertellen. Er komt mogelijk volgend jaar een gelegenheid om die te bezoeken, denken we en hopen we. Daar kom ik later nog even op terug. Doordat ik zelf meedeed,  heb ik op die dag de andere tuinen niet gezien. Inmiddels dan wel; volgens kennelijke traditie wordt er circa eind augustus (dit jaar de 28e) nog iets georganiseerd. Dit voor de mensen de meededen aan de open-tuinendag, tezamen met degenen die in de tuinenkeuringscommissie zitten. Dat bracht zo een kleine dertig man (en vrouwen) bij elkaar. Zelf was ik daar een beetje als groentje tussen; ik ben nog maar kort lid (zie de introductie) en de onderlinge relaties moeten nog wat gaan ‘Groeien en Bloeien’.

Om twee uur begonnen we in Onder­dijk, daarna via Andijk, (mijn tuintje) naar Bovenkarspel, vervolgens naar Enkhuizen, en afsluitend een lekker hapje en drankje op het einde van het Westeinde bij de familie Schuite­maker.

Erg veel ga ik er niet van vertellen, ook al zou de gehele convo er over vol te schrijven zijn. Zeker is dat ik mij uitermate heb laten verrassen. Wat op 26 juni bloeide was nu natuurlijk uitgebloeid, maar daar was van alles voor in de plaats gekomen. We hebben echt uitsluitend prachtige tuinen gezien. Onkruid lijkt daarin niet voor te komen, overal keken alle planten je fris en vrolijk aan. Dat de regen even gestopt was en de zon doorkwam, hielp daarbij natuurlijk ook. We zien dan toch ook dat iedereen er zijn eigen ideeën in brengt en zijn eigen creativiteit. Vrijwel in iedere tuin vinden we een vijver of waterpartijtje, het hobbykastje, en bankjes en zitjes voor het genieten, nadat men zijn zorgplichten in de tuin heeft vervuld.

Als de vroegere bewoners van Nes 70 (Willem en Tiny Stammes), en 72 (Koos en Ally Mol) van pakweg zestig jaar terug hun oude stek, waar ze ongetwijfeld piepers of greeuwe erwten of zoiets teelden, die plek nu nog eens terugzagen, zouden ze zich in het paradijs (dat van Adam en Eva) wanen, of als Alice in Wonderland. In een hoek waar de zon kwam, stond een plant (waar ik de naam even van kwijt ben) prachtig te bloeien, die dan ook werd bezocht door veel vlinders, hommels, bijen en andere insecten, zeker een slordige honderd bij elkaar. Ronduit fascinerend.

We hebben het dan niet over kleine tuintjes. Bij Koos en Ally heel creatief aangelegd met glooiingen en bestrating. Willem en Tilly boksen daar op hun manier dan weer wat tegenop, wat ook aardig slaagt.

Bij de introductie heb ik al iets van mijn eigen tuin gemeld. Die staat als ‘landschapstuin’ vermeld. Tegen degenen die er over gaan heb ik gezegd, dat een avond ‘Leden kijken bij leden’ wel leuk zou zijn als de Martagon Lelies bloeien: circa begin juni, maar afhankelijk van een vroeg of laat seizoen. Dit is dus mogelijk zo voor volgend jaar in de pijplijn.

Vandaar gingen we dan naar de familie Lou en Lia Schoenmaker. Lia is p.r. van de Groei & Bloei, zij timmert voor de vereniging aan de weg, en is dus een spil, en in de club aardig aanwezig. Maar wat ze daar in de Ymerstraat 11 eigenlijk bijna voor de buitenwereld verborgen houdt is ronduit verrassend. Nog nooit heb ik zoveel mooie, verschillende, en goed verzorgde planten op zo een toch vrij kleine oppervlakte gezien. Goede infrastructuur in de tuin, in één woord een plaatje.

Ook de tuin van mevrouw A. Blauw aan het Handvastwater in Enk­huizen verraste ons. Ook dat daar, op een plek waar je normaal nooit zou komen, tussen de huizen nog zulke grote stukken tuin liggen. Tezamen met het romantische en inspirerende huis, kon dit met recht een romantische tuin genoemd worden. Een mooie tuin voor Adam en Eva, om te reïncarneren. Ik weet overigens niet zeker meer of er wel een appelboom aanwezig was.

Vandaar naar de tuin van D. Schuitemaker en mevrouw A. Berkhey, waar we ook ons natje en droogje kregen, en nog gezellig samen waren. Die tuin had al eens eerder indruk op me gemaakt tijdens een leden-kijken-bij-leden-avond. Hier ook een flinke tuin, die flink de diepte in gaat. Wordt een inspirerende tuin genoemd en met recht. Zo hebben wij dan, zij het wat later in de tijd, ook onze ronde kunnen maken, en weten degenen die het op 26 juni 2010 niet wisten te maken in een grove lijn, dat ze heel wat gemist hebben.

meer
17
Feb
Het voorjaar is al voelbaar
16
Feb
Sneeuwklokjes vitaminen