Activiteiten & Actueel

24-11-15 Steeds weer

P. Groot

Op dinsdag 24 november hadden we weer een ouderwets goede en gezellige bijeenkomst en presentatie van Groei & Bloei in het gebouw van het Leger des Heils. Deze keer hadden we een weerman in ruste, dat wel, terwijl de regen hoorbaar op het dak tikte. Degene die ons meenam in zijn eigen wereld was Henk Louwsma, een soort Fries prototype, leek op Grote Pier, maar iets vredelievender. In zijn werk­zame leven was de vliegbasis Leeuwarden zijn do­mein en stuurde hij de Starfighters en ander vliegend spul met zijn weersvoorspellingen de lucht in. Hij kwam met een interessante reeks beelden en voor­stellingen, van zaken waar we toch weinig benul van hadden, zodat we heel wat wijzer huiswaarts keerden.

In 1980 zwoegden ze met vier man drie uur om een goede weerkaart te produceren. Toen werkten er vijfentwintig man, nu nog drie, de rest is naar huis gestuurd door de computer. Hij had allerlei beelden, maar ook getekende uitleg en statistieken over de grilligheid van het weer, wateroverlast (ook bij hem zelf in de straat), valwinden, windhozen. Hij had eigenlijk ook een primeur, want in zijn Power Point presentatie kwam er ook af en toe een filmpje tussendoor, bijvoorbeeld van een hagelbui, die je beter niet in je plantenbed kan krijgen. Hij was ook wel overtuigd van de opwarming van de aarde. We leerden dat er op 36.000 km boven de aarde een weersatelliet hangt, die meteosado (nummer 10) heet, die met de aarde meedraait, en op dezelfde plek blijft doordat de middel­puntvliedende kracht de zwaartekracht opheft. Die neemt iedere 10 minu­ten een foto, stuurt deze naar de aarde, waarna de computer daar dan weer zijn dingetje mee doet. Een andere satelliet doet hetzelfde op 800 km. Deze maakt foto's waarop je bijna de haren van een snor kunt tellen. Ook een filmpje hoe die satelliet vanuit Frans Guinee werd gelanceerd. Ook nog een interessant verhaaltje over hoe Buienradar tot stand komt. Daar zijn aparte radarstations voor gebouwd, onder andere bij Den Helder. Om de vijf minuten een radarplaatje. Het actuele weer monitoren ze dus wel perfect. Heel wat lastiger is het voor de drie-uur-vooruit-voorspelling. Daar was Henk niet al te lovend over. Ook liet hij hier beelden van zien. Hoe het was voorspeld en hoe het in werkelijkheid was geworden. Vooral in de zomer kan een eerst onbeduidend buitje lijkend, ontzettend snel uitgroeien tot een donderbui met hagel, windstoten met soms een wervelwind als toetje. Ook dat was zeker wel interessant.

Na de pauze kwam Henk met een blik in zijn tuin, die ook de moeite waard was. Het is toch ook best heel bijzonder dat bepaalde personen het zomaar in hun genen hebben om op bepaalde plantensoorten te ‘vallen’. Bij Henk was dat de varenfamilie in alle soorten en maten. Een soort varenofiel dus. Daar kwam bij dat zijn fotokunst ook van goede kwaliteit is. Ook al ben je niet zo erg van de varens, je wordt bij ieder plaatje toch enthousiaster.

De meer traditionele soorten kennen we allemaal wel, maar ook veel on­bekende vormen kwamen voorbij. Hij gaf daarbij ook aan waar ze oor­spronkelijk vandaan komen. De oordragende wijfjesvaren bijvoorbeeld van Taiwan, voor de Adiantum Venastrum zul je even wat moeten klimmen in de Hymalaya, de Adianthum Pedatum, daar moet je de Rocky Mountains voor in, en voor wie niet van klimmen houdt, op eilandjes in de Stille Zuidzee vinden we de zuidelijke dubbelloofsvaren. Dan had Henk nog wat stekjes mee die meegenomen mochten worden in de loterij. Dit maakte dat de meeste aanwezigen met een stekje naar huis gingen, en een minderheid tot de minder bedeelden behoorden, maar ook die gingen voldaan naar huis.

meer
17
Feb
Het voorjaar is al voelbaar
16
Feb
Sneeuwklokjes vitaminen
Menu